Dag 24 ( 21 aug )

Deze zaterdag is dan echt de laatste vakantiedag, alleen als het heel erg tegenzit hebben we de zondag nog als "uitloop" dag. Een beetje melancholisch denken we terug dat het allemaal best wel heel snel is gegaan, bijna drieënhalve week Balkan. Maar goed we kunnen nu weer plannen gaan maken voor de volgende vakantie. Eerst het vakantiepotje bekijken en dan ........ half oktober een weekje ? We zitten al vroeg aan het ontbijt want we moeten de kamer om 10.00 uur verlaten. Het is nu eenmaal een doorgangshotel. De broodjes zijn knapperig vers , de rest van het ontbijt is niet zo uitbundig, althans niet voor een drieënhalve ster, maar volgens ons hebben ze die sterren zelf toegekend, het is een behoorlijk gedateerd ouderwetse gelegenheid. De laatste keer de koffers gesloten, nog even de mail gecheckt om te kijken of de kids , vrienden of een loslopende collega nog iets geschreven heeft maar helaas niemand had echt behoefte. We zitten vlakbij de snelweg A3, zodat we al om 10.02 uur op weg zijn naar ..........huis. Het gaat voorspoedig, het is wel redelijk druk

Dag 23 ( 20 aug ) Geiselwind

Om 11.00 uur gaan we op weg richting Nederland, eerst nog een mailtje naar huis en dan de auto in. Na 2 uur snelweg houden we het even voor gezien en rijden een uurtje over een provinciale weg richting Duitsland. Vlak voor de grens gooien we de benzinetank nog één keer goedkoop vol en lunchen we op het plein van het grensstadje. Morgen komt hier de ronde van Oostenrijk (radfahren) langs dus is het hele drop in rep en roer. Het wordt waarschijnlijk de finishplaats want er staat al een podium en een hele grote tent van de ORF1 de Oostenrijkse televisie. Veel biertenten in opbouw en podia waar opgetreden gaat worden. Wat een poespas maar na de Giro Italia in Utrecht kijken we nergens meer van op. Dan is het inmiddels al half vier als we Duitsland inrijden. Toch maar weer over de snelweg want we schieten niet echt op. De fileberichten met de vele sperrungen zijn ook niet hoopvol , ook wordt steeds drukker op de snelweg, we komen nu regelmatig kleine files tegen. Om 18.30 uur vinden we het genoeg voor vandaag en gaan de snelweg af. In het eerste dorp, Geiselwind, vinden we een hotel met nog een paar vrije kamers en boeken voor de nacht. Het van origine Gasthof uit 1565 heet nu Hotel Stern. Het eten, uit die Fränkischen kuchen, is verrukkelijk, die Duitsers weten wel hoe ze vlees moeten braden. Na het eten maken we nog een wandeling door de stilte van het dorp, we zien bijna enkel Nederlandse auto's staan, het is dus echt een doorgaansdorp op de heen- en terugreis naar verre oorden. Als we het een beetje koud krijgen, het dorp ligt op 345 meter (!), gaan we terug naar ons hotel. Omdat ze de Duitse voetbalcompetitie op een megascherm in de bar laten zien en wij dat niet echt gezellig vinden, gaan we met een borrel op de kamer zitten.

Dag 22 ( 19 aug ) Wenen

Vandaag staan de bezienswaardigheden buiten het centrum op het programma, we kopen een dagkaart voor het openbaar vervoer en gaan met de metro eerst naar Slot Schönbrunn. Dit was het buitenverblijf van de keizerlijke familie van Habsburg. Aangekomen op het voorplein staat er een enorme file voor de kaartverkoop en als we na een half uur eindelijk aan de beurt zijn krijgen we een ticket met een entree-tijd en moeten we nog eens 5 kwartier wachten. Eerst maar eens een kopje koffie en dan gaan we wat wandelen in de tuinen om de tijd te doden. De tuinen achter het paleis blijken erg groot te zijn, dit gaan we niet redden in een uur. We bekijken alleen het mooiste stuk in het midden, deze tuin heen en weer lopen kost al 3 kwartier, maar het is wel de moeite waard. Er staan zijn veel borders in symmetrische figuren met bloeiende bloemen en achterin een prachtige fontein. Achteraf zijn we blij dat we zo lang moesten wachten anders hadden we deze tuinen niet gezien.
Als we naar binnen mogen krijgen we een blad mee met Nederlandse uitleg over alle kamers die we zien op de route door het paleis. Zo zien we o.a. de werkkamer en slaapkamer van Franz Josef, de audiëntie ruimte, de werkkamer van zijn adjudant, de spiegelzaal, de ontvangst ruimte en de kleine eetkamer voor de familie maaltijden waar de tafel nog gedekt staat. Ook zien we een paar vertrekken van Sissi en een aantal vertrekken van Maria Theresia, de betovergrootmoeder van Franz Josef I. We komen door 26 verschillende kamers en dan doen wij nog maar de kleine rondleiding. Daarbij komen we ook nog veel schilderijen tegen van de keizerlijke familie, schilderijen van burgerkinderen uit die tijd, landschapsschilderijen en schilderijen met belangrijke gebeurtenissen uit die tijd. We krijgen zo een aardig beeld van hoe de Keizerlijke familie die jaren heeft geleefd, erg weelderig en luxe, ze moeten echt heel rijk geweest zijn.
Om 14.00 uur staan we weer buiten en gaan terug naar de metro. Volgende stop is de Donauturm bij de Donau city. Dit is een stuk land tussen de oorspronkelijke Donau (Alte Donau) en het Donau kanaal (Neue Donau). We stappen uit bij Donau City en gaan verder met de bus naar de toren. Hier is het vrij rustig, er is geen rij dus kopen we een kaartje, een combiticket omdat we ook nog naar het Wiener Riesenrad willen. Met de snellift gaan we met meer dan 6 m/s omhoog naar de bovenste verdieping 170m hoog. Het restaurant is dicht maar één verdieping lager is wel een panorama café, daar gaan we zitten en met een ijskoffie genieten we van een prachtig uitzicht over heel Wenen terwijl het café langzaam ronddraait. Na een paar rondjes hebben we alles gezien en gaan weer naar beneden met de lift. We lopen terug naar de metro, dit gaat net zo snel als wachten op de bus.
Na een paar haltes komen we bij Prater, een enorme permanente kermis. Als je niet in het Wiener Riesenrad bent geweest, heb je Wenen niet echt gezien, zo staat geschreven. Maar de rij voor het reuzenrad is erg lang, dus na een kleine pauze op het terras gaan we eerst maar eens de kermis verkennen. Er is ontzettend veel te doen en het is er gezellig druk, we genieten van de sfeer en van de angstige gilletjes in de diverse attracties. Het begint inmiddels te schemeren dus we gaan eerst eten, ook hiervoor is een ruime keus in het Prater. Wederom een schnitzel mit pommes, dat kunnen ze hier nou eenmaal erg goed. Als het donker is gaan we naar het Wiener Riesenrad, de rij is bijna weg en we kunnen al vrij snel instappen. Het zijn grote gesloten gondels met ongeveer 20 staanplaatsen, omdat het rustig is mogen er maar 14 instappen per gondel dus we lopen allemaal heen en weer om het uitzicht aan alle kanten te bekijken. We hebben een wijds uitzicht over Wenen bij nacht en over de fel verlichte kermis. Een aantal gondels zijn gereserveerd voor diners, telkens als die aan de grond komen wordt er een nieuwe gang opgediend, wij blijven dan een tijdje stilstaan tot de ober beneden klaar is. Na een kwartiertje zijn we helemaal rond geweest en moeten we weer uitstappen. We dwalen nog een tijdje over de kermis, kijken naar de mensen in de diverse bloedstollende attracties en draaien dan als afscheid nog een paar rondjes in het gewone reuzenrad mee.
Om 23.00 uur nemen we de metro terug naar het hotel, drinken nog een biertje in de bar er tegenover en gaan dan vermoeid na een lange dag naar bed. Morgen beginnen we aan de terugreis.

Dag 21 ( 18 aug ) Wenen

Na het ontbijt beginnen we met de grote wandeltour door Wenen, via de Nasch-markt welke haaks op onze straat ligt lopen we richting Karlsplatz. Op de Nasch-markt, een soort Albert Cuijp, voor vooral vers producten kun je echt van alles vinden, brood, kip, kruiden, vis, vlees en sushi afgewisseld door tientallen koffie- en eettentjes. Gezellig en ook een smeltkroes van alle culturen. Via de Karlsplatz naar de Kärntnerstrasse, de winkelstraat van Wenen, een combinatie van de Kalverstraat en de PC Hoofdstraat. Even blijven we bij Cartier in de etalage kijken met oorbelletjes van € 38.500,= of een kettinkje van € 78.000,= of het niets is. Maar ook Rolex, Gucci en Armani laten zich niet onbetuigd, gelukkig ook een C&A, H&M, Peek en Cloppenburg, Douglas ontbreken niet. Maar daar hebben we geen tijd voor, via de Stephansdom gaan we richting de Hofburg. De Dom staat in de steigers en wordt grondig gerenoveerd, er valt niet veel te zien. De Hofburg is al helemaal opgeknapt en deze paleizen van keizer Franz Josef zijn werkelijk prachtig, één en al pracht en praal. In de complexen is heel veel te zien, we zijn echter wel te laat voor de demonstratie van de Spaanse school, de rij-opleiding van (paarden) van de Oostenrijkse toenmalige adel en officieren. Koningin Elisabeth (Sissi) heeft net als haar schoonmoeder een behoorlijke stempel gedrukt op de gang van zaken aan het Hof en de vele bouwsels welke onder hun supervisie hebben plaatsgevonden. Enorme parken, gebouwen en infrastructuur, het geld kon in die tijd waarschijnlijk niet op. Ook de schatkamers van het Oostenrijkse hof zijn te bezichtigen, maar dat was wat duur en beetje druk. Via de Heldenplatz met zijn schitterende Staatsbibliotheek lopen we door de Volksgarten en de Rathausgarten verder naar het Rathaus, waar we op het stadhuisplein wat drinken en eten. Het blijkt dat van mei t/m september een groot filmfestival wordt gehouden op dit zelfde plein en dat alle eettentjes onderdeel uitmaken van de catering van het festival. Het prachtige stadhuis valt een beetje weg achter een mega filmdoek maar na wat rondgelopen te hebben gaan we door naar het volgende "pandje" het Parlement. Ben je toch weer een kwartiertje verder voordat je voor dit gigantische gebouw staat. Een in Griekse stijl opgetrokken paleis waarin de eerste en tweede kamer van de Oostenrijkse Bundesregerung zijn gehuisvest. Ieder uur is er een rondleiding, maar we zijn net te laat binnen. We verbazen ons over het ontbreken van politie of bewakingen en lopen langs het Paleis van Justitie verder naar het MuseumsQuartier. Keizer Franz Jozef was een groot liefhebber van kunst en muziek, zodat hij ook twee enorme muziek- en kunstacademies heeft laten bouwen. Wenen is sinds die tijd een hoofdstad van de klassieke muziek en de opera, overal wordt je aangesproken door studenten in "Mozart"kleding die je kaartjes willen verkopen voor één of ander belangrijk concert. In het MuseumsQuartier nog maar eens wat drinken en alle musea, theaters en Musikhallen bekijken, heel veel klassieke voorstellingen maar ook bijv. The Bleu Man Group treden daar op. Hier besluiten we om toch nog even teug te lopen naar het Parlement om de rondleiding van 16.00 uur mee te maken. Binnen is het eveneens indrukwekkend, omdat het zomerreces is, kunnen we overal een kijkje nemen en komen we dus echt in de eerste en tweede kamer. Hoewel de gids wat snel door het gebouw loopt, kan je nog goed zien dat een aantal bommen van de geallieerden het Parlement behoorlijk hadden beschadigd, er zijn vele muurschilderingen en glas-in-lood ramen verloren gegaan die niet meer in de originele staat zijn teruggebracht (gelukkig hebben ze de foto's nog en kunnen we zien hoe het er oorspronkelijk heeft uitgezien). Na de rondleiding lopen we richting het hotel en ziet Cathy een leuk Oostenrijks eethuisje op de Karlsplatz, daar gaan we uitgebreid zitten om de voetjes wat rust te gunnen en eten we weer zo'n echte Wiener Schnitzel, het is een aardige tippel geworden van een uurtje of zeven (inclusief de nodige rustmomenten).
Op de kamer rusten we een tijdje uit en werken de email en het verslag bij en daarna zoeken we nog een terrasje op voor een afzakkertje voor het slapen, het is nog steeds heerlijk weer ondanks de paar spettertjes die we vanmiddag hebben gehad.

Dag 20 ( 17 aug) Wenen

Het ontbijt is in dit hotel echt een vier sterren ontbijt, zo uitgebreid hebben we het deze vakantie nog niet meegemaakt. Jammer genoeg kunnen we niet meer eten dan onze maag groot is zodat we niet alles kunnen proeven van wat er allemaal wordt geserveerd.
Zeer voldaan gaan we dan ook op weg naar Wenen, eerst nog een klein stukje door Slovenië, even tanken voor € 1,21 per liter en daarna de snelweg in Oostenrijk op. Ook hier moeten we een tolvignet kopen voor de snelwegen, onze voorruit zit al bijna dicht door al die vignetten. Na een uurtje zijn we de snelweg zat en gaan we een tijdje over de provinciale wegen, veel gezelliger en we zien weer veel bergdorpjes. In een bergdorpje pauzeren we even met een kommetje soep, het is daar 17 graden en wel wat erg fris ! Als we in de buurt komen van Wenen wordt het steeds drukker en eenmaal in de stad aangekomen merken we dat het echt een grote, drukke stad is. We rijden een paar keer verkeerd maar Truus weet ons hotel toch te vinden. Het ligt bijna midden in het centrum, 5 min lopen van de Karlsplatz, wat betekent dat we moeten parkeren in de parkeergarage. Normaal kost die garage €34,- per dag maar via het hotel krijgen we een parkeer kaart voor €15,- per dag, waarmee we gedurende de komende 3 dagen in en uit kunnen rijden.
We rusten even uit op de kamer van de reis en gaan dan aan de wandel naar de beroemde Karlplatz met de Karlskirche. De kerk kunnen we niet in want er is een dienst aan de gang, dus lopen we verder naar de Staatsoper. Een rondje daar omheen is zeker 15 min wandelen zo groot is dat gebouw. Het kleine stukje Wenen wat we tot nu toe hebben gezien belooft heel wat, het is werkelijk prachtig hier. Het is inmiddels 19.00 uur en we hebben trek gekregen. De receptionist heeft ons een restaurant met echt Oostenrijkse keuken aangeraden in de buurt van het hotel, dus daar gaan we naar op zoek. Het restaurant zelf wordt verbouwd, alleen de overdekte tuin is open, daar komen voornamelijk Oostenrijkers eten en weinig toeristen. We kiezen voor een echte Wiener schnitzel mit pommes, heerlijk maar hebben moeite om dat grote stuk vlees op te krijgen. Met nog een verrukkelijke ijskoffie toe, gaan we terug naar onze kamer om de mail weer te beantwoorden en krachten op te doen voor morgen, want als we morgen alles moeten bekijken wat de receptionist heeft aangeraden dan zijn de beentjes morgenavond weer 10 cm korter.

Dag 19 ( 16 aug ) Maribor

Bij het ontbijt is nu toch een stuk drukker dan gister, we kunnen nog wel een tafel veroveren maar als Peter met twee koppen thee in z'n handen uit het gedrang probeert te komen wordt hij bijna de grond ingelopen. Het lukt toch om redelijk te ontbijten en dan gaan we de koffer maar weer inpakken.
We mijden de snelwegen vandaag en rijden langs en door vele dorpjes naar Maribor. Het landschap wordt steeds heuvelachtiger, gaat steeds meer lijken op de Alpen. Ook de huizen lijken steeds meer op Oostenrijkse huizen, veel balkonnetjes behangen met geraniums. Het valt op dat de huizen vrolijk gekleurd en goed onderhouden zijn, dit in tegenstelling tot de Kroatische dorpen. Ook de wegen zijn een stuk beter begaanbaar.
In Maribor hebben we een 4 sterren hotel en dat is zeker te merken. Het is een business hotel midden in het centrum, onze kamer heeft zelfs een bank en fauteuil, het is bijna een suite.
We gaan lopend naar het centrum maar dat is zo klein dat we het in een half uur wel gezien hebben. Dus pikken we maar weer eens een terrasje voor het Zwitserleven gevoel en gaan dan op zoek naar een restaurant. We vinden een paar eettentjes met inlands voedsel, een soort geroosterd tartaar in een bal deeg, taco's en hamburgers e.d. maar geen echt restaurant met een normaal stukje vlees. Om een uur of zeven gaan maar weer terug naar het hotel. Hier is wel een echt restaurant maar er zit niemand te eten en personeel is er ook niet te vinden. Bij navraag aan de receptie blijkt dat de enige ober ook in het café bedient en dat de gasten allemaal in het centrum zijn gaan eten ( maar waar dan?). De ober is blij dat we komen eten en we gaan buiten op het terras zitten in de hoop nog meer gasten te trekken. Hoewel we de enige gasten zijn krijgen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld, dus ook de kok was blij dat hij wat te doen had. Na een long koffie gaan we uitbuiken op de bank in onze kamer. De contacten via email worden nog even aangehaald en we kijken naar het Travel Channel, goede ideeën voor volgend jaar, wordt waarschijnlijk toch weer Amerika.
Maar goed eerst nog even genieten van deze vakantie morgen drie dagen Wenen als afsluiting van de Balkan reis. Daarna hobbelen we weer rustig terug naar onze roots.

Dag 18 (15 aug) Ljubljana

De drukte bij het ontbijt valt nog wel mee, misschien omdat we vandaag wat vroeger zijn dan anders. Na het ontbijt maken we rustig ons toilet, we maken er een slome zondag van. Inmiddels is het weer helemaal opgeknapt en schijnt de zon weer volop. Rond 12.00 uur gaan we op weg naar het kasteel op de berg, we moeten eerst over de drakenbrug en komen dan bij de kabelbaan. Deze is pas 5 jaar geleden gebouwd en ziet er erg modern uit. Binnen enkele minuten staan we in de kelder van het kasteel en komen dan via een paar moderne trappen op het binnenplein. Het kasteel is bijna geheel gerenoveerd, jammer genoeg niet in oude steil maar heel modern. De paden en het plein zijn glad geplaveid , de muren wit glad gestuukt en de torentrappen zijn vervangen door stalen trappen. Verder zijn er de nodige terrassen en winkels en kunst galerijen. In de filmzaal kijken we een 3D film over de geschiedenis van Ljubljana en we beklimmen de uitkijktoren. Hier hebben we een fabuleus uitzicht over Ljubljana.
Als we uitgewaaid zijn boven, gaan we met de kabelbaan terug naar beneden om de gebouwen die we in de film hebben gezien nog eens in het echt te bekijken. We zoeken het parlement op maar dat is een zeer modern gebouw, het valt op dat er geen bewaking is. Via de universiteit lopen we naar de universiteitsbibliotheek en daarna weer terug naar de gracht, waar we maar weer een terrasje opzoeken. Nog een rondje over de grachten en dan gaan we terug naar het hotel.
Opvallend is de vlag van Ljubljana, het kasteel waar deze vlag op wappert en de draak die de stad volgens een legende verdedigde tegen al het kwaad. Zie ook de draken op de draken brug.

's Avonds kiezen we voor een pizza restaurant, het terras ziet er gezellig uit en er is nog een tafeltje vrij. Als we zitten blijkt het helemaal niet zo gezellig te zijn, het personeel zegt nauwelijks een woord. De ober legt een placemat en een kaart neer zonder een groet en komt een paar minuten later terug met maar één vraag : "decided?" ( oftewel "keus gemaakt?" ) Als we de bestelling opgeven verdwijnt hij weer iets te zeggen. Na een tijdje worden er zwijgend 2 pizza's neergezet en kunnen we aanvallen. Inmiddels is het ons duidelijk dat deze pizzeria drie terrassen en een eetzaal heeft, de obers hollen heen en weer en zeggen tegen de Sloveniërs niet meer dan tegen ons. De tafels wisselen in hoog tempo en als we nog een dessert willen is het moeilijk om de aandacht van een ober te trekken, uit zichzelf komen ze niet meer. Na nog een rondje lopen en nog een wijntje op een terras gaan we weer naar onze kamer en gaan slapen.

Dag 17 ( 14 aug) Ljubljana

Heerlijk geslapen en uitgebreid ontbeten, toilet gemaakt en ingepakt. Het is zaterdag en we hoeven maar anderhalf uur te rijden naar de volgende bestemming, de hoofdstad van Slovenië, Ljubljana. We rijden al snel op de snelweg richting Istrië, Slovenië, Hongarije en Oostenrijk, het is ontzettend druk en je kan merken dat er weer complete landverhuizingen plaatsvinden. Enkel en alleen buitenlandse kentekens en dus files bij de betaalpoorten van de tolwegen. Gelukkig hebben we een "binnendoor" weg na de grensovergang gekozen zodat we redelijk goed kunnen doorrijden. Zaterdag is nu eenmaal een lastige dag om van de ene naar de andere bestemming te komen. In Slovenië aangekomen kun je goed zien dat dit land al een poosje tot de Europese Gemeenschap behoort. Alles is erg Europees georiënteerd en je kunt goed zien dat de Slovenen zich spiegelen aan Oostenrijk. De huizen, de geraniumbakken aan de balkons, het ziet er weer erg bekend uit. Alle prijzen weer in Euro en alles is dus gelijk twee keer zo duur als we de afgelopen dagen gewend waren. Omstreeks 14.00 uur komen we in het Parkhotel aan en het lijkt een beetje op een torenflat. We komen dan ook op de elfde verdieping te wonen met een groots uitzicht over de stad. Hoewel we een comfort kamer hebben geboekt is het maar een klein kamertje, niet veel groter als onze slaapkamer thuis. Op zich is de kamer compleet, airco, internetaansluiting, minibar maar wel dag en nacht verschil met onze kamer van gister. Met 200 kamers moet je wel wat langer op één van de twee liften wachten, maar dat heb je in Vollenhove ook. Morgenochtend eens kijken of die 350 mensen in de ontbijtzaal passen ? Na het uitpakken van de koffers halen we een plattegrond van het stadscentrum bij de receptie en laten ons een beetje voorlichten over de vele bezienswaardigheden. Wederom een kasteel / burcht op hoogte, vanuit onze kamer moeten we nog flink naar boven kijken om deze te zien. Dit is weer een echte kuitenbijter, hoewel we op de plattegrond zien dat er een kabelbaan naar boven en beneden gaat .................... hoezo mazzel !!! Ons hotel ligt ongeveer 10 minuten lopen van hartje stad, dus dat is prima te doen. We besluiten vanmiddag de oude binnenstad te bekijken en morgen het kasteel, het parlement en de nieuwe innerstadt. Het is een prachtige stad met wederom veel gerenoveerde gebouwen en zelfs een heuse gracht tussen oud en nieuw. Eigenlijk een beetje de Oude Gracht in Utrecht met verlaagde kade-terrassen met veel restaurants. Deze hoofdstad is wederom klein en overzichtelijk en zal qua grootte weer gelijk zijn aan een flinke provincie stad bij ons. Wel hebben ze hier regeringsgebouwen, ambassades en heuse universiteiten. We zwerven gezellig rond totdat het wel erg donker wordt en de eerste spetters vallen, we zoeken snel een overdekt terrasje en gaan heerlijk zitten met een wijn en een bier totdat de regen voorbij is, niet wetende dat dit bijna twee uur zal gaan duren. Het valt dus met bakken uit de hemel en uiteindelijk gaan we binnen aan de bar zitten, zeker geen straf !! Ondertussen krijgen we wel een beetje honger en als het dan uiteindelijk weer droog wordt, vluchten we naar het dichtstbijzijnde restaurant en eten daar samen een 2 persoons T-Bone steak. Voortreffelijk, de prijs achteraf ook maar het is nu eenmaal vakantie ! Voldaan hobbelen we weer naar huis en gaan op bed liggen uitbuiken. Morgen weer een dag met een actief programma !

Volgende pagina »